18.11.2016, Скопје – Денес ова Јавно обвинителство оддржа прес конференција. Во продолжение се изјавите на Јавната обвинителка Катица Јанева и на Јавната обвинителка Фатиме Фетаи, а јавната обвинителка Ленче Ристоска одговараше на новинарски прашања.

Почитувани граѓани на Република Македонија

ПОЧИТУВАНИ ПРЕТСТАВНИЦИ НА МЕДИУМИТЕ

На почетокот на оваа прес конференција сакам да потсетам дека  на вчерашен ден, 17.11.1991 година е донесена одлуката за прогласување на Уставот на Република Македонија. По точно 25 години од денот на донесување на Уставот како највисок правен акт со кој се гарантираат основните слободи и права на човекот и граѓанинот, со длабоко жалење може да се констатира дека темелните вредности на уставниот поредок се уништени. Со незаконското следење на комуникациите на повеќе илјади лица кои живееле во Република Македонија во периодот од 2008 до 2015 година, ниту им се почитувани приватноста на личниот и семејниот живот, ниту пак била гарантирана тајност на комуникациите.

Нема сомневање дека денешните можности, за повреда на приватноста се големи, но токму затоа е неопходно секој еден граѓанин да знае дека државата согласно Уставот има двојна одговорност, од една страна да се воздржи од неовластен упад во приватноста, а од друга страна да ги заштити од упад во нивната приватност од страна на трети лица, но за жал оваа обврска не се почитувала, напротив се злоупотребувала од посебно важна институција и тоа од УБК, од службените лица кои работеле таму, со средства сопственост на РМ.

Неспорен е и фактот дека државата во одредени околности има право законски да навлегува во приватноста на граѓаните, но тоа треба да се спроведува согласно прецизна правна рамка која треба да биде спроведена од страна на лица кои се овластени за тоа.

Чувствувам обврска во оваа прилика да повторам дека во извештајот на ПРИБЕ од мај 2015 година на недвосмислен начин се наведени бројни недостатоци во функционирањето на сите државни институции во Република Македонија вклучувајќи ја и УБК.

Од извештајот произлезе основањето на Специјалното јавно обвинителство кое во својот мандат треба да даде одговори на суштинските прашања, кој како и на кој начин прислушкувал во Република Македонија и кривично правните аспекти на тие разговори, кои незаконски се прибавени и се однесуваат за периодот од 2008 до 2015 година.

Јавно кажувам дека никој нема да ме обесхрабри ниту може да влиаjae врз исполнувањето на оваа задача што вие ГРАЃАНИТЕ ми ја дадовте.

Повторувам и во оваа прилика дека се чуствувам слободна и цврста во мојата работа бидејќи на моја страна се уставот, законите, правдата и вистината, и што е многу важно чувствувам широка подршка од јавноста.

Јасно и гласно кажувам дека нема да молчам ниту за една нерагуларност, ниту пак некој ќе биде заборавен во борбата што ја водам против беззаконието.

Ќе ги вложам сите сили криминалот да не ја одбегне казнивоста заради тоа што криминалците мора да застанат пред судот на правдата, независно за кој станува збор.

Исто така, моја обврска е да ја потенцирам професионалната посветеност на мојот тим, во исполнување на мандатот кој го има ова Јавно обвинителство, но воедно и објективноста и сериозноста со кои се пристапува кон исполнување на нашата мисија, а во интерес на сите граѓани на Република Македонија.

Денешната истрага која ке биде отворена од моја страна е резултат на повеке месечна работа на целиот мој тим обвинители, истражители, информатичари, стручна служба и администрација.Во текот на предистражните постапки кои се водат пред ова Јавно обвинителство, а се однесуваат на незаконското прислушување во Република Македонија, во овој момент се собрани доволно материјални и вербални докази, за да се отвори истрага, а за која подетално ќе Ве извести мојата колешка, јавниот обвинител Фатиме Фетаи, потоа јавниот обвинител Ленче Ристоска ќе одговара на вашите прашања.

Истрагата ќе се води под името “ТАРГЕТ”.

Основно прашање кое мора да го одговори ова обвинителство е кој, на кој начин, со кои средства и крајно, со какви мотиви вршел незаконито прислушкување во Република Македонија.

Одговорот на ова прашање, освен во делот на мотивите, што е предмет на истрагата, добива слика во дејствијата на 10 лица, тогаш, а дел и сега вработени во УБК на различни работни позиции, од највисоките структури до пониските ешалони, за кои постои основано сомнение дека како соизвршители сториле  кривично дело – Злоупотреба на службената положба и овластување од член 353 став 5 од Кривичниот Законик.

Во конкретниот случај постои основано сомнение дека осомничените лица  искористувајќи ја својата службена положба и овластување на штета на средствата на државата, преку злоупотреба на системите за следење на комуникациите, потешко ги повредиле основните човекови права на незаконито прислушкуваните граѓани.

Доказите со кои во овој момент располагаме, упатуваат на основано сомнение дека преку системите за следење на комуникации во периодот 2008-2015 година незаконски била следена комуникацијата на најмалку 4286 телефонски броеви, за кои воопшто не биле издадени судски наредби за нивно следење. Следена е комуникацијата и на телефонски броеви во период, пред да биде издадена судска наредба, а истата е следена и по завршување на траењето на наредбата. На ваков начин незаконски била следена комуникацијата на  најмалку 1541 телефоснки броеви или вкупно на најмалку 5827 телефонски броеви. Притоа, незаконски биле следени и сите лица кои комуницирале со телефонските броеви кои биле таргет на незаконско прислушување во тој период.

Во конкретниот случај предмет на истражување беше работењето на системите за следење на комуникации во период од 2008 година заклучно со 2015 година. Притоа, утврдивме дека во овој период во употреба биле три различни системи за следење на комуникациите. Зависно од тоа кој систем на следење на комуникациите бил во употреба, биле преземани различни дејствија на извршување.

Доказниот материјал упатува на основано сомнение дека во текот на 2008 година тројца од осомничените лица, како лица на раководни позиции, спротивно на законските прописи давале налози за внесување, односно и сами внесувале телефонски броеви кои не биле предмет на судски наредби и воедно пристапувале кон слушање на телефонските разговори снимени во системот за следење на комуникации за кои немало судски наредби.

Досега прибраните докази покажуваат дека преку првиот систем за следење на комуникациите во УБК, во период 1.1.2008 година до 30.11.2008 година без судска наредба биле следени комуникациите на најмалку 229 телефонски броеви и дополнително на најмалку 21 телефонски број, надвор од периодот наведен во судските наредби.

Вториот систем за следење на комуникациите бил во употреба од крајот на 2008 година до 20.01.2015 година. Преку вториот систем во период од 01.12.2008 до 20.01.2015 година без судска наредба била следена комуникација на најмалку 3646 телефонски броеви, и дополнително на 1268 телефонски броеви, надвор од периодот наведен во судските наредби.

Преку третиот систем во период од 21.01.2015 до 31.12.2015 година без судска наредба била следена комуникацијата на најмалку 401 телефонски бројни дополнително на најмалку 252 телефонски броеви, надвор од периодот наведен во судските наредби.

Според доказите, постои основано сомнение дека првоосомничениот кој бил на раководна позиција во УБК, иако немал никакво законско право, пристапувал кон слушање на телефонски разговори за кои не биле издадени посебни истражни мерки, а воедно давал и наредби за внесување на телефонски броеви во системот за следење на комуникации кои припаѓале на лица кои биле во блиски приватни односи со првоосомничениот, лица припадници на политичката, бизнис и новинарска фела во Република Македонија и други лица.

Постои основано сомнение дека второосомничениот-исто така раководно лице на оддел во УБК е оној, кој заедно со првоосомничениот, а во многу случаи и самостојно ја искористил својата службена положба и овластување, и спротивно на Законот за кривична постапка и Законот за следење на комуникациите го организирале процесот на незаконско следење на комуникации, преку злоупотреба на техничкиот потенцијал на УБК.

Доказите упатуваат дека второосомничениот бил запознаен со сите кориснички имиња и лозинки кои биле креирани за пристап кон системот за следење на комуникации, а наредил и воспоставување на посебен начин на следење и евидентирање на незаконски следените комуникации, при што освен што давал наредби за внесување на телефонски броеви за кои не биле издадени судски наредби и самиот во системот за следење на комуникации внесувал телефонски броеви за кои не биле издадени судски наредби и слушал телефонски разговори од броеви за кои не се издадени судски наредби.

Во конкретниот случај постои основано сомнение и дека третоосомничената како раководно лице во сектор на УБК, постапувајќи по насоките на второосомничениот, ја злоупотребила својата службена положба и овластување и спротивно на Законот за кривична постапка, Законот за следење на комуникациите и воспоставената пракса на вклучување и исклучување на броеви во системот за следење на комуникации, иако не постоеле судски наредби за следење на комуникациите за одредени телефонски броеви, проследувала телефонски броеви кои требало да бидат внесени во системите за следење на комуникациите испишани на лист, без приложување на судската наредба, со налог до кој краен корисник требало да биде проследена можноста да ја следи комуникацијата на тој телефонски  број, а најчесто тоа биле прво и второосомничениот.

Доказите во конкретниот случај упатуваат и на основано сомнение дека двајца од останатите осомничени лица искористувајќи ја својата службена положба и овластување, спротивно на законските прописи ги внесувале броевите во системот, па откако телефонските броеви ќе биле внесени во системот, останатите осомничени лица вршеле транскриптирање на содржината на незаконски прислушкуваните разговори, за потребите на прво и второосомничениот.

Ваквите дејствија биле забележани од лице вработено во УБК, кој прибавил дел од транскриптите што ги правеле овие осомничени, а воедно прибавил и дел од аудио записите на незаконски следените комуникации.

Овие аудио записи и транскрипти лицето вработено во УБК, ги предавало на друго лице, а крајно преку трето лице биле предадени на лидерот на една политичка партија, кој на 30.12.2015 година ги предаде на ова јавно обвинителство.

Предмет на анализа и истражување беше и работата на третиот систем за следење на комуникации, кој моментално е сеуште во употреба во Управата за безбедност и контраразузнавање, а чија работа ја истражувавме за периодот од 21.01.2015 година до 31.12.2015 година.

И во овој период доказите упатуваат дека осомничените преземале различни дејствија на извршување на злоупотребата, при што постои основано сомнение дека второосомничениот и понатаму го организирал и координирал незаконското следење на комуникациите, со тоа што прибавивме докази од кои произлегува дека истиот од компјутерот одземен од неговата канцеларија вршел внесување и слушање на телефонски разговори кои не биле предмет на законско следење на комуникациите, односно за кои не се издадени судски наредби. Останатите осомничени се теретат дека без да бидат издадени судски наредби, внесувале телефонски броеви во системот за следење на комуникации, а по налог токму на второосомничениот.

Ваквите дејствија на осомничените постои основано сомнение дека се преземени спротивно на Законот за кривична постапка и Законот за следење на комуникациите и на штета на системот на следење на комуникации како средство на државата.

Една од последиците на незаконското следење на комуникациите е потешката повреда на правата на лицата чии комуникации биле следени на ваков начин, односно без воопшто да бидат издадени судски наредби.

Дел од овие лица како оштетени лица предјавија оштетно побарување. Како пример за траењето на незаконското следење на комуникациите, ќе наведам периоди во кои незаконски се следени комуникациите на дел од оштетените лица.

Така на пример, едниот телефонски број на оштетениот Борјан Јовановски незаконски е следен во периодот од 03.12.2010 до 10.01.2013 година, додека другиот негов телефонски број е незаконски следен во периодот од 25.12.2012 година до 10.03.2015 година.

Оштетената Мери Јордановска е следена незаконски во периодот од 15.02.2014 година до 10.03.2015 година, додека оштетениот Горан Михајловски незаконски е следен во периодот од 01.02.2013 година до 10.03.2015 година.

Вакви примери има и меѓу политичари, бизнисмени, Оваа истражна постапка неминовно ќе има свои импликации и во постапката по предметот познат во јавноста како „Пуч“.

Имено, во рамки на предистражната постапка беше извршена анализа и на хард дискот доставен до нас од страна на претседателот на политичката партија СДСМ. Притоа беше констатирано дека комуникациите на дел од обвинетите лица во предметот Пуч биле незаконски следени, односно комуникациите на овие лица биле следени подолг период пред издавањето на судските наредби.

Конкретно, според податоците со кои во моментов располагаме, телефонските комуникации на обвинетиот Зоран Верушевски во истражуваниот период незаконски биле следени најмалку 600 денови и тоа пред издавањето на судските наредби, додека комуникациите на телефонскиот број кој го користела обвинетата Соња Верушевска се незаконски следени најмалку 816 денови.

Кај обвинетиот Бранко Палифров, телефонските комуникации незаконски биле следени најмалку 90 денови и тоа пред издавањето на судските наредби.

Еден од телефонските броеви на обвинетиот Зоран Заев незаконски бил следен најмалку 1150 денови, од кои најголемиот дел во периодот пред издавањето на судските  наредби, а околу една година и по истекот на периодот определен во судската наредба, додека другиот негов телефонски број незаконски бил следен најмалку 400 денови.

Имајќи го предвид сето наведено во конкретниот случај постои основано сомнение дека незаконското следење на телефонските комуникации во периодот од 2008 година до 2015 година во Република Македонија е вршено со злоупотреба на системите за следење на комуникациите во Управата за безбедност и контраразузнавање.

Воедно, од прибраниот доказен материјал произлегува и сомнение дека незаконското следење на комуникациите продолжило и после обелоденувањето на аферата со прислушкувањето и како податок може да Ви презентирам дека на ден 31.12.2015 година незаконски биле прислушкувани вкупно 138 телефонски броеви, а доказите кои ги поседуваме покажуваат дека процесот на злоупотреба на системот за следење на комуникациите продолжил и во 2016 година.

Сакам да потенцирам дека и покрај потешкотиите со кои се соочивме во предистрагата, сепак обезбедени се не само вербални, туку и многу материјални докази кои се во поткрепа на основаноста на сомнението.

Сепак уништувањето на двата системи за следење на комуникациите кои биле во употреба во периодот од 2008 до 20.01.2015 година, значително  го забави времето за прибирање на  доказите. Како што веќе сте запознаени, за уништувањето на системите се води истражната постапка Тврдина.

Сепак дејствијата на отежнување на докажувањето не завршуваат со Тврдина. Имено, на почетокот на 2016 година преземени се и дејствија на архивирање на податоците кои се наоѓаа на интермедијациските уреди за чие обезбедување баравме помош од надворешен експерт.

Архивирањето всушност значи дека овие податоци се отстранети од серверите во периодот кога од наша страна веќе беше отпочната предистражна постапка за незаконското следење на комуникациите.

За овој дел од уништување на податоците за лица вработени во УБК моментално се води предистражна постапка поради што во овој момент не сме во можност да Ви соопштиме детали.

Почитувани!

Нападот врз човековите слободи и права е најсилниот удар врз едно цивилизирано демократско општество. Сега е ред на таквото општество да возврати.

18.11.2016, Skopje – Today this Public Prosecutor’s Office held a press conference. The following are statements of the Public Prosecutor Katica Janeva and the Public Prosecutor Fatime Fetai, whereas the Public Prosecutor Lence Ristoska took questions from reporters.

Respected citizens of the Republic of Macedonia

RESPECTED REPRESENTATIVES OF THE MEDIA

At the beginning of this press conference, I would like to bring to mind that the decision for promulgation of the Constitution was reached yesterday, 25 years ago, on the 17th of November 1991. Precisely 25 years after the adoption of the Constitution as the highest legal act which guarantees fundamental rights and freedoms of people and citizens, unfortunately, it appears that the fundamental constitutional values have been shattered.

The privacy of personal and family life as well as the secrecy of communications of thousands of people living in the Republic of Macedonia was violated with the illegal interception of communications in the period from 2008 to 2015.

Undoubtedly, there is plenty of opportunity for privacy violation nowadays and therefore it is necessary for every citizen to know that the state has a double responsibility under the Constitution, to refrain from unauthorized invasion of privacy on the one hand and to protect them from invasion of their privacy by third parties on the other; however, unfortunately, this obligation was not fulfilled; on the contrary, it was exploited by a particularly important institution, by the Administration for Security and Counterintelligence, the officials working therein, with resources in the ownership of the Republic of Macedonia.

Unquestionably, the state in particular circumstances has the right to legally invade the privacy of citizens, but it should be conducted within a precise legal framework that needs to be carried out by individuals with such authorization.

I feel obligated to take this opportunity to reiterate that the Priebe report from May 2015 unequivocally indicates a number of shortcomings in the operation of all state institutions in the country including the Administration for Security and Counterintelligence.

The report resulted in the establishment of the Special Public Prosecutor’s Office, which should provide within its mandate answers to the vital questions on who and in what manner intercepted the communications in Macedonia as well as the criminal and legal aspects of those conversations, which were acquired illegally and refer to the period from 2008 to 2015.

I publicly declare that no one can discourage me nor can influence the fulfillment of this task, which you, the CITZENS, have given to me.

On this occasion, I will say once more that I feel free and strong in my work because I have the constitution, the laws, the justice and the truth on my side, and more importantly, I feel great support from the public.

I will say it loud and clear that I will not keep quiet for any irregularity, nor anyone will be forgotten in the fight against lawlessness.

I will make every effort to make sure that crime does not to escape punishment because criminals must face justice, regardless of the person concerned.

Further, I feel obligated to emphasize the professional dedication of my team in the implementation of the mandate of this Public Prosecutor’s Office, but also the objectivity and seriousness while carrying out our mission, in the interest of all citizens of the Republic Macedonia.

The investigation that I will open today is a result of several months’ work of my entire team of prosecutors, investigators, experts, professional service and administration.

At this moment, sufficient material and verbal evidence has been collected in the preliminary investigations conducted by this Public Prosecutor’s Office regarding the illegal interception in the Republic of Macedonia to open an investigation, details whereof will be provided by my colleague, the Public Prosecutor Fatime Fetai, and afterwards the Public Prosecutor Lence Ristoska will take questions.

The investigation will be conducted under the name “TARGET”.

The vital question that must be answered by this Prosecutor’s Office is who, in what manner, and by what means, and finally, with what motives, conducted the illegal interception in the Republic of Macedonia.

The answer to this question, except in the part of the motives, which is subject of an investigation, reveals a picture of the actions of 10 people, former and current employees of the Administration for Security and Counterintelligence in different positions ranging from the highest structures to the lower echelons, who are reasonably suspected of being an accomplice to a criminal offence – Misuse of official position and authority under Article 353, paragraph 5 of the Criminal Code.

There is a reasonable suspicion in the case that the suspects took advantage of their official position and authority to the detriment of the resources of the state by misusing the systems for interception of communications, thereby seriously violating the basic human right of the citizens who were wiretapped illegally.

The evidence that we have at this point give rise to a reasonable suspicion that the systems for interception of communications were used for illegal interception of the communication of at least 4286 telephone numbers without a warrant having been issued by the court.

The communication of some telephone numbers was intercepted in the period before the issuance of the warrant, as well as beyond the period of validity of the warrant. The communication of at least 1541 telephone numbers was illegally intercepted in this manner, reaching a total of at least 5827 telephone numbers. Consequently, all persons who communicated with the telephone numbers that were target of the illegal wiretapping in that period were illegally wiretapped as well.

The matter which is subject to an investigation in the case was the operation of the systems for interception of communications in the period from 2008 to 2015. Hence, we established that three different systems for interception of communications were in use in this period. Different actions were performed depending on the system that was in use.

Evidence suggest a reasonable suspicion that in the course of 2008, three of the suspects, persons in management positions, in contravention of the legal regulations, gave orders for inserting or inserted telephone numbers themselves which were not subject to court warrants and also listened the telephone conversations recorded without a warrant in the system for interception of communications.

Evidence collected thus far show that the first system for interception of communications in the Administration for Security and Counterintelligence, in the period from 1.1.2008 to 30.11.2008, was used for warrantless interception of the communication of at least 229 telephone numbers and for interception of the communication beyond the period specified in the warrant of at least 21 telephone numbers.

The second system for interception of communications was in use from late 2008 until 20.01.2015. In the period from 01.12.2008 to 20.01.2015, the second system was used for warrantless interception of the communication of at least 3646 telephone numbers and for interception of the communication beyond the period specified in the warrant of at least additional 1268 telephone numbers.

In the period from 21.01.2015 to 31.12.2015, the third system was used for warrantless interception of the communication of at least 401 telephone numbers and for interception of the communication beyond the period specified in the warrant of at least additional 252 phone numbers.

According to the evidence, there is a reasonable suspicion that the number one suspect who held a management position in the Administration for Security and Counterintelligence, without any legal right, listened to the telephone conversations for which were not issued special investigative measures, and also gave order for inserting telephone numbers in the system for interception of communications that belonged to people who were in close personal relationship with the number one suspect, as well as Macedonian politicians, businessmen, journalists and others.

There is a reasonable suspicion that suspect number two, also in a management position in the Administration for Security and Counterintelligence, is the person who, along with the suspect number one and in many cases independently, used his official position and authority, and against the Law on Criminal Procedure and the Law of Interception of Communications organized the process of illegal interception of communications by misusing the technical capacities of the Administration for Security and Counterintelligence.

Evidence suggests that suspect number two was familiar with all the usernames and passwords created for access to the system for interception of communications, and ordered introduction of a special way for intercepting and recording the illegally intercepted communications, and not only did he give orders for inserting telephone numbers that were not subject of a warrant, but also he himself inserted telephone numbers that were not subject of a warrant in the system for interception of communication and listened to telephone conversations of numbers for which no warrant has been issued.

There is a reasonable suspicion in the case that suspect number three, as a manager in a sector of ASCI, following the directions of suspect number two, misused her official position and authority and in contravention of the Code on Criminal Procedure, the Law on Interception of Communications and the established practice for adding and removing numbers in the system for interception of communications, even though there were no warrants for interception of the communications of certain numbers, gave out telephone numbers written on a sheet that should be inserted into the systems, without presenting a warrant, with an order which end-user to be provided with the possibility to intercept the communication of the phone number, and most frequently the end-users were suspect number one and suspect number two.

The evidence in the case also indicate a reasonable suspicion that two of the other suspects took advantage of their official position and authority and in contravention of the regulations inserted numbers in the system, and once the phone numbers were inserted into the system, the remaining suspects made transcripts of the contents of the illegally wiretapped conversations, for the needs of suspect number one and suspect number two.

These actions were observed by a person employed in ASCI, who obtained part of the transcripts made by these suspects and also obtained part of the audio recordings of the illegally intercepted communications.

The person employed in ASCI handed these audio recordings and transcripts to another person and ultimately through a third person they were handed over to the leader of one political party, who handed them over to this Public Prosecutor’s Office on 30.12.2015.

The operation of the third system for interception of communications, which is currently still in use in the Administration for Security and Counterintelligence is subject of analysis and investigation and we are investigating its operation for the period from 21.01.2015 until 31.12.2015.

In this period as well, evidence suggests that the suspects undertook various action of misuse, and there is a reasonable suspicion that suspect number two continued to organize and coordinate the illegal interception of communications, as the gathered evidence show that from the computer seized from his office he inserted and listened to telephone conversations that were not subject to legal interception of communications, i.e. warrantless. The other suspects are suspected of inserting the telephone numbers in the system for interception of communications without a warrant on the order of suspect number two.

These actions of the suspects are suspected to have been taken in contravention of the Code of Criminal Procedure and the Law on Interception of Communications and at the detriment of the system of interception of communications as means of the state.

One of the consequences of the illegal interception of communications is the serious violation of the rights of persons whose communications were intercepted this way, i.e. without a warrant.

Some of these individuals, as injured parties, filed a compensation claim. I will provide examples of the duration of the illegal interception of the communications or time-frames in which the communications of some of the injured parties were illegally intercepted.

For example, one of the phone number of the injured party Borjan Jovanovski was illegally intercepted over the period from 03.12.2010 to 10.01.2013, whereas his other phone number was illegally intercepted in the period from 25.12.2012 until 10.03.2015.

The injured party Mary Jordanovska was wiretapped illegally in the period from 15.02.2014 until 10.03.2015, while the injured Goran Mihajlovski was wiretapped illegally over the period from 01.02.2013 to 10.03.2015.

There are also examples of politicians and businessmen. This investigation will inevitably have implications on the procedure in the case known to the public as “Putsch”.

Namely, within the preliminary investigation, the hard drive which was handed over to us by the president of the political party SDSM was also analysed. It was found that the communications of the defendants in the case “Putsch” were wiretapped illegally, meaning that the communications of these people were intercepted for a longer period before the issuance of the warrants.

More specifically, according to the currently available information, in the period under investigation, the telephone communications of the defendant Zoran Verushevski were illegally intercepted at least 600 days before the issuance of the warrants, while the communications of the phone number of the defendant Sonja Verushevska were illegally intercepted at least 816 days.

The telephone communications of the defendant Branko Palifrov were illegally intercepted at least 90 days before the issuance of the warrants.

One of the phone numbers of the defendant Zoran Zaev was illegally wiretapped for at least 1150 days, most of which in the period before the issuance of the warrants, and around one year after the expiry of the period specified in the warrant, whereas his other phone number was illegally wiretapped at least 400 days.

Considering the afore-stated, there is a reasonable suspicion in the case that the illegal interception of telephone communications in the period from 2008 to 2015 in the Republic of Macedonian was conducted by misusing the systems for interception of communications in the Administration for Security and Counterintelligence.

Furthermore, the collected evidence give rise to the suspicion that the illegal interception of communications continued after the exposure of the wiretapping scandal, and I can provide the information that a total of 138 phone numbers were illegally wiretapped on 31.12.2015, and the evidence at our disposal show that the misuse of the system for interception of the communications continued in 2016.

I want to emphasize that despite the difficulties that we faced in the preliminary investigation, we obtained not only verbal, but also many material evidence which substantiate the reasonable suspicion.

However, the destruction of the two systems for interception of communications that were in use during the period from 2008 to 20.01.2015, slowed down the gathering of evidence significantly. As you already know, the destruction of the systems is subject to the investigation under the name “Fortress” (Tvrdina).

However the actions for hindering the collection of evidence does not end with “Fortress”. Namely, at the beginning of 2016, actions were undertaken for archiving the data available on the inter-media devices, for the acquisition whereof we requested assistance from external expert.

Archiving means that this data was removed from the servers in the period following the opening of our preliminary investigation into the illegal interception of communications.

Regarding this portion of the destruction of data, there is an ongoing preliminary investigation against employees of the Administration for Security and Counterintelligence, hence, we are not at liberty to provide further detail.

Respected!

The attack on the human rights and freedoms is a major strike on a civilized and democratic society. Now it is time for that society to act.